Dzwoneczek

Narodziny wróżki rozpoczynają się od śmiechu dziecka, który niesiony wiatrem dociera aż do Przystani Elfów. Właśnie tam pojawia się Dzwoneczek i podczas uroczystej próby odkrywa swój talent. Zamiast kierować wodą, światłem, roślinami czy zwierzętami, zostaje cynką – wróżką obdarzoną zdolnością naprawiania i konstruowania przedmiotów. Nowa rola nie odpowiada jednak jej wyobrażeniom o niezwykłym życiu. Dzwoneczek dowiaduje się, że cynki nie lecą na stały ląd, by pomagać w nadejściu kolejnych pór roku, dlatego zaczyna szukać innego talentu. Mgiełka, Iskierka, Różyczka i Jelonka próbują nauczyć ją swoich umiejętności, lecz kolejne ćwiczenia kończą się zamieszaniem. Widia, pewna siebie wróżka szybkolotna, dodatkowo podsyca jej przekonanie, że praca przy garnkach, narzędziach i zagubionych drobiazgach jest mało ważna. Dzwoneczek nie dostrzega, że pomysłowość pozwala jej rozwiązywać problemy, z którymi inni nie potrafią sobie poradzić. Klank i Pompon pokazują jej warsztat cynków, a Wróżka Duszka cierpliwie tłumaczy znaczenie powierzonych obowiązków. Gdy przygotowania do wiosny zostają zagrożone, mieszkańcy Przystani Elfów muszą w krótkim czasie uporządkować nasiona, barwniki i wszystkie przedmioty przeznaczone na wyprawę. Wtedy talent, którego Dzwoneczek chciała się pozbyć, może okazać się dokładnie tym, czego potrzebuje cała kraina. Zamiast naśladować inne wróżki, musi zaufać własnym zdolnościom i znaleźć dla nich właściwe zastosowanie.