Folwark zwierzęcy

Zwierzęta pracujące w gospodarstwie pana Jonesa mają dość głodu, przemocy i życia podporządkowanego kaprysom człowieka. Pod wpływem idei starego Majora zaczynają wierzyć, że mogą stworzyć wspólnotę opartą na równości. Gdy nadarza się okazja, wypędzają właściciela i przejmują ziemię, którą odtąd chcą prowadzić samodzielnie. Pierwsze tygodnie przynoszą poczucie wolności oraz przekonanie, że ciężka praca służy wreszcie wszystkim. Największy wpływ zdobywają jednak świnie, sprawniej posługujące się słowami i zasadami. Napoleon stopniowo usuwa rywali, otacza się wiernymi psami i przedstawia każdą decyzję jako konieczność dla dobra gospodarstwa. Reguły zapisane po rewolucji zaczynają się zmieniać, a wspomnienia dawnych wydarzeń są poprawiane zgodnie z potrzebami nowych przywódców. Koń Bokser odpowiada na rosnące wymagania jeszcze większym wysiłkiem, wierząc, że uczciwość wystarczy do pokonania trudności. Pozostałe zwierzęta coraz słabiej rozumieją, dlaczego ich życie niewiele różni się od czasu rządów Jonesa. Obietnica wspólnej własności ustępuje systemowi, w którym uprzywilejowana grupa kontroluje żywność, informacje i strach. Dawny bunt przeciwko wyzyskowi staje się początkiem porządku niebezpiecznie podobnego do tego, który miał zostać zniszczony. Propaganda przekonuje mieszkańców, że każda porażka jest winą wrogów z zewnątrz. Owce powtarzają hasła zagłuszające sprzeciw, a ci, którzy pamiętają pierwotne zasady, boją się wypowiedzieć je na głos.