Uśmiechnij się

Rose Cotter pracuje jako psychiatra w szpitalnym oddziale ratunkowym i jest przyzwyczajona do kontaktu z ludźmi w kryzysie. Pewnego dnia przyjmuje pacjentkę, która w skrajnym pobudzeniu opowiada o makabrycznych wizjach i o uśmiechniętych ludziach, którzy ją prześladują — a chwilę potem, na oczach Rose, popełnia samobójstwo. Od tamtej chwili Rose sama zaczyna doświadczać coraz bardziej niepokojących zjawisk — widzi uśmiechnięte twarze w miejscach, gdzie nikogo nie powinno być, a kolejne osoby z jej otoczenia zachowują się w sposób, którego nie potrafi wyjaśnić. Kiedy zaczyna badać sprawę, odkrywa, że wcześniejsze ofiary łączy ten sam wzorzec: każda z nich była świadkiem czyjejś śmierci tuż przed tym, jak zaczęły dziać się z nimi te same rzeczy. Coś przenoszonego przez traumę i strach zaczyna owijać się wokół Rose jak sidła, a ona ma coraz mniej czasu, by znaleźć sposób na przerwanie tego cyklu, zanim będzie za późno.