Resident Evil: Zagłada

Świat po epidemii nie wygląda już jak chwilowa strefa kryzysu. Wirus T wypalił miasta, wysuszył krajobrazy i zostawił ludziom drogi pełne pyłu, wraków oraz głodu, który nie zawsze dotyczy jedzenia. Alice trzyma się z dala od większych grup, bo wie, że korporacja Umbrella nadal potrafi sięgnąć po nią przez ukryte mechanizmy kontroli. Jej samotna wędrówka przecina się jednak z konwojem ocalałych prowadzonym przez Claire Redfield, Carlosa Oliveirę i L.J.-a. Dla tej grupy każdy postój oznacza ryzyko, każda puszka paliwa jest skarbem, a pogłoska o niezakażonym miejscu na Alasce brzmi jak ostatni sensowny kierunek. Pod ziemią doktor Alexander Isaacs prowadzi własną grę: eksperymentuje na klonach Alice, szuka sposobu opanowania zarażonych i coraz mocniej traci kontakt z granicą, której nawet Umbrella nie powinna przekraczać. Wyprawa przez pustkowia Nevady, ruiny Las Vegas i ataki wygłodniałych hord prowadzi ocalałych do konfrontacji z laboratorium, w którym człowiek staje się surowcem. Nadzieja na bezpieczne miejsce miesza się tu z pytaniem, czy po tylu eksperymentach Alice nadal należy tylko do siebie. Im bliżej podziemnej placówki, tym wyraźniej widać, że pustynia nie jest największym wrogiem; prawdziwe zagrożenie siedzi w ludziach przekonanych, że apokalipsę da się opatentować.