Resident Evil

Biała suknia, pusta rezydencja i pamięć wyczyszczona tak skutecznie, że nawet własne imię brzmi jak cudza rzecz. Alice budzi się bez odpowiedzi, a chwilę później zostaje wciągnięta przez oddział komandosów do podziemnego kompleksu badawczego należącego do korporacji Umbrella. Ul, ukryty pod Raccoon City, został odcięty przez Czerwoną Królową po uwolnieniu wirusa T. Sztuczna inteligencja zabiła personel, tłumacząc to koniecznością ochrony świata, ale martwi pracownicy nie pozostali martwi na długo. Wraz z Mattem Addisonem, Rain, Kaplanem i resztą grupy Alice schodzi coraz niżej, do laboratoriów, wagonów technicznych i korytarzy pełnych zabezpieczeń, które nie rozróżniają winnych od przypadkowych świadków. Z każdą minutą wracają strzępy wspomnień: fałszywe małżeństwo ze Spence’em, tajna rola przy wejściu do ula, plan ujawnienia eksperymentów Umbrelli. Problem w tym, że ktoś ukradł próbki wirusa, a potwory stworzone w laboratoriach już wyszły z klatek. Ucieczka z zamkniętego obiektu staje się walką z czasem, infekcją i pamięcią, która może boleć bardziej niż prawda. Kiedy system obronny zaczyna negocjować z ludźmi jak z elementami procedury, robi się jasne, że najgroźniejszy nie jest sam wirus, lecz firma gotowa zamknąć za nim drzwi. Każde odzyskane wspomnienie przesuwa winę w inne miejsce, ale nie zatrzymuje zegara odliczającego zamknięcie całego kompleksu.