Powrót Odyseusza

Po dwudziestu latach wojny i tułaczki Odyseusz dociera na wybrzeże Itaki. Jest wyczerpany, poraniony i tak bardzo zmieniony, że mieszkańcy nie rozpoznają w nim dawnego króla. Pod jego nieobecność wyspa pogrążyła się w niepewności. Penelopa pozostaje otoczona przez zalotników, którzy domagają się, by wybrała nowego męża i przekazała mu władzę. Kobieta odwleka decyzję, nadal nie mając pewności, czy Odyseusz żyje. Ich syn Telemach próbuje bronić domu oraz matki, lecz staje się przeszkodą dla mężczyzn gotowych przejąć tron siłą. Powracający władca ukrywa swoją tożsamość i obserwuje, co stało się z królestwem podczas jego nieobecności. Nie wraca jako zwycięski bohater otoczony wojskiem, ale jako człowiek naznaczony przemocą, stratą i pamięcią o poległych. Zanim ujawni się rodzinie, musi sprawdzić, komu nadal może ufać. Penelopa również nie zamierza przyjąć nieznajomego wyłącznie na podstawie jego słów. Spotkanie małżonków staje się próbą rozpoznania człowieka, którego wojna zmieniła niemal nie do poznania, oraz odbudowania więzi przerwanej na dwie dekady. Odyseusz odnajduje nielicznych ludzi, którzy zachowali wierność jego domowi, i dzięki nim poznaje układ sił na wyspie. Każda podjęta decyzja przybliża go do rozprawy z zalotnikami, ale grozi powtórzeniem przemocy, od której próbował uciec.