Rebelia

Anglia drugiej połowy XIV wieku wciąż odczuwa skutki epidemii, wojen i rosnących podatków. Wat Tyler jest zwykłym rolnikiem, który po osobistej tragedii przestaje wierzyć, że cierpliwość może cokolwiek zmienić. Coraz większa część ludności pracuje na utrzymanie możnych, a królewscy urzędnicy bezwzględnie egzekwują nowe daniny. Gniew, dotąd wyrażany szeptem, zamienia się w otwarty sprzeciw. Tyler dołącza do ludzi gotowych ruszyć przeciwko systemowi i z czasem staje się jednym z przywódców chłopskiego buntu. Marsz na Londyn przyciąga rzemieślników, kaznodziejów oraz mieszkańców wsi, którzy oczekują zniesienia poddaństwa i sprawiedliwszych praw. Młody król Ryszard II musi odpowiedzieć na żądania tłumu, choć otaczający go doradcy widzą w negocjacjach wyłącznie oznakę słabości. Wewnątrz rebelii ścierają się różne cele, a każda kolejna decyzja Tylera wpływa na tysiące ludzi. Nie planował zostać symbolem oporu, jednak wydarzenia odbierają mu możliwość powrotu do dawnego życia. Im bliżej buntownicy znajdują się centrum władzy, tym bardziej rośnie ryzyko prowokacji, zdrady i rozlewu krwi. Walka o godność przeradza się w próbę zmiany porządku, który przez pokolenia wydawał się nienaruszalny. Wśród buntowników rośnie jednak przekonanie, że pokojowe ustępstwa nie wystarczą. Tyler musi powstrzymywać tych, którzy chcą natychmiastowej zemsty, jednocześnie wiedząc, że królewskie obietnice mogą być jedynie sposobem na rozbicie ruchu.