Annabelle wraca do domu

Ed i Lorraine Warrenowie dobrze wiedzą, że niektórych rzeczy nie wystarczy zamknąć w szafie i udawać, że sprawa została załatwiona. Opętaną lalkę Annabelle przewożą więc do swojego domu i umieszczają w specjalnym pokoju pełnym przeklętych przedmiotów, za poświęconym szkłem, z błogosławieństwem i całą ostrożnością ludzi, którzy widzieli już zbyt wiele. Teoretycznie wszystko powinno być bezpieczne. Teoretycznie, a więc od razu wiadomo, że długo tak nie zostanie. Gdy Warrenowie wyjeżdżają, ich córką Judy opiekuje się Mary Ellen. Do domu przychodzi także Daniela, dziewczyna z własną stratą i niebezpieczną potrzebą zajrzenia tam, gdzie nie powinna. Jedno naruszenie granicy wystarczy, by Annabelle obudziła to, co zamknięto w pokoju osobliwości. Noc w domu Warrenów zamienia się w próbę przetrwania, w której każde pukanie, cień i przedmiot mogą oznaczać coś gorszego niż zwykły strach. Film opowiada o demonicznej lalce, ale równie mocno o żałobie i pokusie kontaktu z tymi, których już nie ma. A takie pragnienie bywa furtką, której nie powinno się otwierać nawet na chwilę.