Annabelle

John Form chce sprawić radość ciężarnej żonie Mii i przynosi do domu starą, kolekcjonerską lalkę w białej sukience. Prezent wygląda jak coś z gabloty, z innej epoki, może trochę osobliwie, ale przecież nie każdy staroć musi od razu zwiastować katastrofę. W tym przypadku powinien. Po brutalnym napadzie członków sekty w domu Formów zaczynają dziać się rzeczy, których nie da się zbyć zmęczeniem, ciążą czy nerwami po traumie. Annabelle przestaje być tylko przedmiotem, a staje się punktem skupienia zła, które powoli rozpycha się w życiu młodej rodziny. Mia próbuje chronić nowo narodzone dziecko i zachować resztki rozsądku, lecz codzienność coraz bardziej przypomina pułapkę. Zamknięte mieszkanie, dziwne dźwięki, cień za plecami, lalka siedząca tam, gdzie nikt jej nie zostawił — horror wyrasta tu z domowej przestrzeni, która powinna dawać bezpieczeństwo. Film opowiada o początku jednej z najbardziej złowrogich historii z uniwersum „Obecności”, ale jego siła leży w prostym lęku: że coś obcego może wejść do domu pod postacią niewinnej rzeczy i cierpliwie czekać, aż wszyscy przestaną ufać własnym oczom.