Życie biurowe

W szarych boksach firmy Initech czas płynie inaczej: wolniej, ciężej i z nieustannym szumem drukarek, których nikt nie potrafi naprawdę opanować. Peter Gibbons ma dość raportów TPS, nadzorców zaglądających przez ramię i pracy, która wyciąga z człowieka energię jeszcze przed południem. Po nieudanej sesji hipnozy jego codzienny lęk przed biurem znika w sposób tyleż dziwny, co wyzwalający. Peter przestaje udawać zaangażowanie, spóźnia się, ignoruje polecenia, mówi szefom prawdę prosto w oczy i ku własnemu zdziwieniu zaczyna być postrzegany jako ktoś z potencjałem. Obok niego są Samir i Michael Bolton, koledzy równie zmęczeni korporacyjnym rytuałem, oraz Joanna, pracująca w restauracji wymagającej od personelu sztucznego entuzjazmu. Z frustracji, nudy i poczucia upokorzenia rodzi się plan drobnej zemsty na systemie, który traktuje ludzi jak wymienne elementy. Biurowa codzienność, pozornie pozbawiona przygód, staje się polem cichego buntu przeciwko pracy bez sensu, szefom bez wyobraźni i życiu odmierzanym kolejnymi poniedziałkami. Im dalej Peter odchodzi od biurowych zasad, tym mocniej widać absurd świata, w którym awans może wynikać z obojętności, a posłuszni pracownicy znikają pod ciężarem tabel, konsultantów i pustych rozmów o produktywności. Właśnie dlatego najmniejsze gesty sprzeciwu nabierają tu znaczenia większego niż niejeden wielki zawodowy przełom.