Straszny film

Po latach względnego spokoju wraca ten sam typ kłopotów, przed którymi normalny człowiek uciekłby bez oglądania się za siebie, ale bohaterowie tej serii, cóż, najwyraźniej nie mają tyle szczęścia albo rozumu. Dawni znajomi znów znajdują się w krzyżowym ogniu absurdów, horrorowych klisz i zamaskowanego zabójcy, który po dwudziestu sześciu latach przypomina o sobie z uporem człowieka naprawdę nieumiejącego odpuścić. Cindy Campbell, Brenda Meeks, Shorty Meeks i Ray Wilkins zostają wciągnięci w kolejne zamieszanie, w którym groza miesza się z wygłupem, a każde poważne napięcie może w sekundę zostać przebite żartem bardzo niewłaściwym, a przez to dokładnie takim, jakiego należało się spodziewać. Stawką niby jest przetrwanie, ale równie ważne okazuje się przebicie balonika współczesnych horrorów, sequeli, powrotów po latach i wielkich marek, które traktują siebie śmiertelnie serio. Tu nikt nie jest bezpieczny: ani bohaterowie, ani zabójca, ani widz przekonany, że widział już każdą możliwą parodię. Seria wraca do swoich korzeni, czyli do chaosu, krzyku i bezczelnej zabawy gatunkiem.