Wyścig

Lata siedemdziesiąte, szczyt ery Formuły 1. James Hunt i Niki Lauda to dwóch kierowców, których charaktery są diametralnie różne — Hunt to charyzmatyczny, żyjący chwilą playboy, Lauda — precyzyjny, zimny i bezkompromisowo dążący do perfekcji technik. Ich rywalizacja zaczyna się jeszcze na poziomie Formuły 3 i szybko nabiera osobistego charakteru. W sezonie 1976 obaj walczą o tytuł mistrza świata. Lauda jest o krok od triumfu, gdy na torze Nürburgring dochodzi do straszliwego wypadku — jego ferrari staje w płomieniach, a Lauda doznaje ciężkich poparzeń i wdycha toksyczne gazy. Lekarze dają mu minimalne szanse przeżycia. Zaledwie kilka tygodni później Lauda wraca na tor — z pooblaząną twarzą i niezgaszoną wolą walki — być może najbardziej szokującym powrotem w historii Formuły 1. Sezon 1976 kończy się w finiszu decydującym o wszystkim — a obaj mężczyźni stają się legendą.