Pokój

Dla pięcioletniego Jacka pokój jest całym światem: łóżkiem, stołem, wanną, świetlikiem w suficie i głosem mamy, który nadaje sens każdemu porankowi. Nie zna ulic, domów, drzew ani ludzi przechodzących za ścianą, bo od urodzenia mieszka w zamkniętej przestrzeni razem z Joy, nazywaną przez niego Ma. Kobieta od lat jest więziona przez Dużego Nicka i próbuje stworzyć synowi namiastkę normalności tam, gdzie normalność dawno została odebrana. Kiedy Jack dorasta na tyle, by usłyszeć prawdę, Joy decyduje się na desperacki plan ucieczki. Chłopiec musi uwierzyć, że poza pokojem istnieje coś więcej niż telewizyjne obrazy i opowieści mamy. Najtrudniejsze staje się dla niego samo wyobrażenie przestrzeni bez ścian, ludzi, którzy naprawdę istnieją, oraz nieba większego niż prostokąt w suficie. Dla Joy każdy dzień oznacza walkę o syna, o pamięć dawnego życia i o resztki sił potrzebnych do podjęcia ryzyka. Po przekroczeniu tej granicy zaczyna się jednak kolejna, równie trudna część drogi. Wolność nie oznacza prostego powrotu do dawnego życia, bo świat zewnętrzny jest dla Jacka olbrzymi, obcy i pełen bodźców, a dla Joy staje się miejscem konfrontacji z traumą, rodziną i własną przeszłością.