I że ci nie odpuszczę

Kate jest samotną matką, która pracuje na dwie zmiany, prowadzi dom, wychowuje córki i jeszcze próbuje uczyć się do egzaminów, bo marzenie o lepszej pracy samo się nie spełni. Innymi słowy, żyje w trybie ciągłego nadrabiania, z listą obowiązków dłuższą niż cierpliwość. Na jej drodze pojawia się Leonardo Montenegro, bogaty, rozpieszczony playboy, właściciel jachtu i człowiek tak przekonany o własnej wyjątkowości, że zwykła przyzwoitość najwyraźniej nie zmieściła mu się w grafiku. Po awanturze i upokorzeniu Kate los robi dziwny zwrot: Leonardo wypada za burtę i traci pamięć. Wtedy ona wpada na pomysł moralnie wątpliwy, ale bardzo kuszący. Przekonuje go, że jest jej mężem i ojcem rodziny, po czym wprowadza go w świat pracy, rachunków, dzieci i codziennego zmęczenia. Film opowiada o komediowym rewanżu, ale pod żartem kryje się przewrotna lekcja odpowiedzialności. Leonardo, pozbawiony pieniędzy i nazwiska jako tarczy, zaczyna poznawać życie, którego wcześniej nawet nie zauważał. A Kate odkrywa, że zemsta potrafi niebezpiecznie przypominać budowanie rodziny.