Hostel 2

Beth, Whitney i Lorna studiują we Włoszech i mogłyby przeżyć zwykłą europejską przygodę: trochę muzeów, trochę flirtu, trochę zmęczenia podróżą i wspomnień, które po latach opowiada się z bezpiecznym uśmiechem. Spotkanie z poznaną dziewczyną prowadzi je jednak na Słowację, do miejsca sprzedawanego jako egzotyczny przystanek poza głównym szlakiem turystycznym. Hostel wygląda jak obietnica swobody, taniego noclegu i czegoś bardziej autentycznego niż pocztówkowa Europa. W rzeczywistości jest przedsionkiem bardzo starannie zorganizowanego koszmaru. Za kulisami działa Klub Elitarnego Polowania, w którym bogaci ludzie licytują możliwość torturowania i zabijania wybranych ofiar. Dziewczyny nie trafiają więc w przypadkowe ręce sadystów z ciemnej ulicy, lecz do systemu, który z przemocy uczynił luksusowy produkt. Film pokazuje ten mechanizm szerzej niż pierwsza część, odsłaniając także klientów, ich ekscytację, strach i chore przekonanie, że pieniądze mogą kupić dowolne doświadczenie. Najbardziej niepokojące jest właśnie to przejście od turystycznej beztroski do świata, w którym człowiek zostaje sprowadzony do zamówionej usługi. „Hostel 2” nie szuka subtelności, ale pod brutalnością ma prosty, zimny pomysł: najstraszniejsze potwory nie zawsze mieszkają na marginesie. Czasem przyjeżdżają elegancko ubrani, płacą przelewem i chcą sprawdzić, ile naprawdę znaczy ich władza nad cudzym ciałem.