Egzorcysta

Chris MacNeil jest aktorką pracującą w Waszyngtonie i matką dwunastoletniej Regan. Na początku wszystko można jeszcze tłumaczyć zmęczeniem, dojrzewaniem, nerwami, może jakąś chorobą. Dziewczynka zachowuje się inaczej, potem coraz gwałtowniej, a dom przestaje być bezpiecznym miejscem. Lekarze badają, specjaliści sprawdzają, aparatura pracuje, diagnozy krążą, ale matczyny strach rośnie szybciej niż medyczne wyjaśnienia. Do rzeczy: coś jest z Regan bardzo nie tak. Gdy zawodzą kolejne racjonalne próby pomocy, Chris zwraca się ku temu, co w normalnych okolicznościach uznałaby pewnie za ostateczność z innego porządku – ku księżom i rytuałowi egzorcyzmu. Ojciec Karras sam dźwiga ciężar zwątpienia, winy i kryzysu wiary, więc zostaje wciągnięty w sprawę, która uderza dokładnie w jego najsłabsze miejsce. Później pojawia się ojciec Merrin, człowiek doświadczony w walce z tym, czego nie da się spokojnie opisać językiem kliniki. To opowieść o matce szukającej ratunku, o wierze wystawionej na próbę i o złu, które najstraszniejsze jest wtedy, gdy przemawia głosem dziecka.