Dziennik nimfomanki

Valérie wchodzi w dorosłość z przekonaniem, że ciało potrafi mówić głośniej niż wszystkie rozsądne plany na życie. Dorasta w Barcelonie, próbuje poukładać własną niezależność, podejmuje pracę, spotyka kolejnych mężczyzn i coraz wyraźniej czuje, że pragnienie wymyka się jej spod kontroli. Z czasem namiętność przestaje być jedynie sposobem na chwilową bliskość, a zaczyna narzucać rytm codzienności, decyzji i relacji. Valérie, nazywana też Val, szuka miłości, choć sama nie zawsze umie odróżnić uczucie od potrzeby potwierdzania własnej wartości. Na jej drodze pojawiają się Hassan, Jaime, Mae i osoby, które odsłaniają różne oblicza świata, do którego bohaterka wchodzi z mieszaniną ciekawości, buntu i zagubienia. Gdy porzuca bezpieczniejszą pracę i trafia do domu publicznego, granica między wolnością a samotnością zaczyna się zacierać. Historia prowadzi przez intymny dziennik kobiety, która próbuje nazwać swoje doświadczenia, zrozumieć własne wybory i odnaleźć miejsce, w którym bliskość nie byłaby tylko chwilą wyrwaną z cudzych ramion. Ważne pozostają nie prowokacyjne szczegóły, lecz samotność ukryta za kolejnymi wyborami i próba odzyskania kontroli nad własną historią. W tle pobrzmiewa też pytanie, czy człowiek może opisać siebie uczciwie, gdy pragnienie stale podsuwa mu cudze definicje wolności.