Czy leci z nami pilot?

Na pokładzie rutynowego lotu pasażerskiego wszystko od początku układa się podejrzanie zwyczajnie: stewardesy pracują, pasażerowie zajmują miejsca, a Ted Striker próbuje odzyskać Elaine Dickinson, byłą dziewczynę zatrudnioną w załodze. Za tym osobistym pościgiem ciągnie się jednak trudna przeszłość. Ted był pilotem wojskowym, po traumatycznych doświadczeniach obiecał sobie nigdy więcej nie siadać za sterami i nie ufa już własnym nerwom. Lot szybko przestaje być zwykłą podróżą, gdy po posiłku kolejne osoby zaczynają chorować, a niedyspozycja dopada także pilotów. Samolot pełen pasażerów zostaje bez kogoś, kto mógłby bezpiecznie sprowadzić go na ziemię. Wtedy wszystkie spojrzenia kierują się ku człowiekowi, który najbardziej nie chce wracać do kabiny. Ted musi zmierzyć się nie tylko z awaryjną sytuacją w powietrzu, lecz także z własnym strachem, wspomnieniami i chaosem narastającym wśród ludzi zamkniętych wysoko nad ziemią. Z katastroficznego schematu wyrasta tu ciąg komicznych nieporozumień, w którym powaga miesza się z kompletnym absurdem. Każda procedura, każdy komunikat i każdy dramatyczny gest zostają wywrócone na drugą stronę, a walka o lądowanie przypomina jednocześnie misję ratunkową i niekontrolowany kabaret w chmurach. Elaine, kontrolerzy i pasażerowie próbują utrzymać resztki porządku, ale im bliżej ziemi, tym bardziej lot zamienia się w próbę nerwów, szczęścia i zupełnie niedorzecznej logiki.