Borat. Podpatrzone w Ameryce, aby Kazachstan Rósł w Siłę, a Ludzie Żyli Dostatniej

Borat Sagdiyev wyrusza z Kazachstanu do Stanów Zjednoczonych jako reporter mający przygotować dokument o amerykańskim społeczeństwie. Towarzyszy mu producent Azamat Bagatov, kamera i zestaw przekonań tak absurdalnych, że każde spotkanie zaczyna balansować między wywiadem, prowokacją i katastrofą towarzyską. Początkowo celem podróży są rozmowy z obywatelami, politykami, instruktorami dobrych manier, feministkami czy przypadkowymi mieszkańcami kolejnych stanów. Wszystko zmienia się, gdy Borat ogląda „Słoneczny patrol” i wpada w zachwyt nad Pamelą Anderson. Zamiast badać Amerykę zgodnie z poleceniem ministerstwa, postanawia przejechać kraj, by odnaleźć aktorkę i poprosić ją o małżeństwo w sposób, którego nikt rozsądny nie uznałby za dobry plan. Podróż starym samochodem z lodami prowadzi przez rodeo, lekcje jazdy, spotkania religijne, eleganckie kolacje i kłótnie z Azamatem. Komediowa konstrukcja opiera się na tym, że bohater z kamienną pewnością siebie wchodzi w sytuacje, których nie rozumie albo rozumie celowo źle. Za jego naiwną misją kryje się portret zderzenia uprzedzeń, obyczajów i amerykańskiej codzienności widzianej przez najbardziej niewiarygodnego przewodnika. Droga przez USA staje się serią starć z ludźmi, którzy raz próbują go wychować, raz wykorzystać, a czasem nawet nie zauważają, że sami mówią więcej, niż powinni.