Big Short

Michael Burry patrzy na amerykański rynek hipoteczny i widzi coś, czego większość finansowego świata nie chce nawet dopuścić do głowy: elegancko opakowaną katastrofę. Banki zarabiają, eksperci uspokajają, ludzie kupują domy, a system działa tak długo, jak długo wszyscy udają, że ryzyko rozpuszczone w skomplikowanych instrumentach przestało być ryzykiem. Burry zaczyna grać przeciw rynkowi, co brzmi jak szaleństwo, dopóki podobnych pęknięć nie dostrzegają inni: Mark Baum, Jared Vennett, młodzi inwestorzy Charlie Geller i Jamie Shipley oraz Ben Rickert, człowiek znający finansowy świat zbyt dobrze, by jeszcze mu ufać. Film opowiada o kryzysie gospodarczym 2007-2010, ale nie zamienia go w wykład przy tablicy. Pokazuje raczej groteskową karuzelę pychy, chciwości i samozadowolenia, na której wszyscy siedzą z miną ludzi przekonanych, że muzyka nigdy nie ucichnie. Najbardziej niepokojące jest tu to, że garstka bohaterów ma rację, ale ich racja oznacza cudzą ruinę. Zarobią, jeśli system runie. A kiedy system naprawdę zaczyna pękać, trudno już cieszyć się własną przenikliwością.