Wojownicze żółwie ninja: Zmutowany chaos

Leonardo, Raphael, Donatello i Michelangelo dorastali w kanałach, wychowywani przez Splintera i trzymani z daleka od ludzi, którzy według wszelkich rodzinnych instrukcji powinni ich co najwyżej przestraszyć, zranić albo zamknąć w laboratorium. Problem w tym, że chłopaki są nastolatkami, a nastolatki, nawet jeśli mają skorupy, kochają pizzę i świetnie biją się bronią białą, nie chcą całego życia spędzić w ukryciu. Marzą o szkole, znajomych, normalności i takim wejściu do Nowego Jorku, po którym mieszkańcy zobaczą w nich bohaterów, nie potwory. Szansa pojawia się dzięki April O’Neil, początkującej reporterce, która też chciałaby wreszcie zostać potraktowana poważnie. Razem wpadają na trop przestępczego syndykatu, a sprawa szybko prowadzi do świata innych mutantów. Na drodze żółwi staje Supermucha, przywódca wyrzutków mający własny plan na ludzi, miasto i krzywdy, których nie zamierza zapomnieć. Obok niego pojawiają się między innymi Bebop, Rocksteady, Skórogłowa, Mondo Gekon i Skrzydłowa. Film działa, bo naprawdę pamięta, że jego bohaterowie są dzieciakami. Ich odwaga miesza się z niezręcznością, popisy z potrzebą akceptacji, a walka o miasto z prostym pragnieniem, by ktoś wreszcie zaprosił ich do świata na powierzchni. Zmutowany chaos jest więc nie tylko przygodą, ale też historią o dojrzewaniu w ciele, którego inni najpierw się boją, zanim spróbują je zrozumieć.