Fabelmanowie

Rok 1952. Mały Sammy Fabelman po raz pierwszy w życiu trafia do kina i przeżywa coś w rodzaju objawienia — ruchome obrazy na ekranie pochłaniają go całkowicie, a od tej chwili kamera staje się jego najbliższym towarzyszem. Dorastając w Arizonie, a później przenosząc się z rodziną kolejno do innych stanów, Sammy kręci filmy w każdej wolnej chwili, dokumentując życie bliskich i wymyślając własne opowieści. Matka wspiera go z entuzjazmem, ojciec — inżynier i pragmatyk — uważa kino za hobby, nie zawód. Z biegiem lat Sammy odkrywa jednak, że obraz, który przez przypadek uchwyciła jego kamera, kryje w sobie rodzinną tajemnicę, której nikt nie chciał mu ujawniać. To odkrycie zmienia wszystko: jego stosunek do rodziców, do ich małżeństwa i do tego, czym naprawdę jest patrzenie na świat przez obiektyw. Dorastanie okazuje się skomplikowane, gdy kamera widzi więcej, niż dorosły chciałby pokazać.