Snajper

Chris Kyle dorasta z przekonaniem, że świat dzieli się na tych, którzy krzywdzą, tych, którzy uciekają, i tych, którzy muszą stanąć między jednymi a drugimi. Z taką lekcją w głowie trafia do Navy SEALs, a potem na wojnę w Iraku, gdzie jego niezwykła skuteczność jako snajpera buduje legendę, która z daleka może wyglądać jak wojskowa chwała. Z bliska jest jednak czymś znacznie cięższym. Każda misja oznacza czuwanie nad kolegami, decyzje podejmowane w sekundę i świadomość, że przez celownik widać nie abstrakcyjnego przeciwnika, lecz konkretnego człowieka. W domu czeka Taya, żona coraz mocniej rozumiejąca, że Chris wraca z frontu tylko ciałem, bo myślami nadal zostaje gdzieś między ulicami, dachami i hukiem wystrzałów. Film opowiada o żołnierzu sławnym z powodu liczby celnych strzałów, ale najważniejsze napięcie rodzi się nie w samej walce. Rodzi się w pęknięciu między obowiązkiem a rodziną, między potrzebą chronienia innych a niemożnością ocalenia własnego spokoju. Wojna nie kończy się tu wraz z powrotem do domu. Ona siada przy stole, milczy i czeka.