Seks, kłamstwa i kasety wideo

Ann i John Mullany wyglądają jak małżeństwo, które powinno działać przynajmniej przyzwoicie: dom, stabilizacja, rozmowy prowadzone spokojnym tonem i codzienność bez wielkich scen. To jednak tylko warstwa lakieru. Ann żyje w emocjonalnym chłodzie, od miesięcy nie ma bliskości z mężem i coraz częściej szuka odpowiedzi u terapeuty, próbując nazwać własne zahamowania oraz niezadowolenie. John z kolei zdradza ją z jej siostrą Cynthią, a robi to z pewnością człowieka przekonanego, że potrafi oddzielić kłamstwo od reszty życia. Do miasta przyjeżdża Graham, dawny kolega Johna ze studiów. Jest spokojny, nieśmiały, dziwnie przezroczysty, a zarazem nosi ze sobą sekret w postaci kaset wideo. Nagrywa kobiety opowiadające o swoich doświadczeniach seksualnych, pragnieniach i lękach. Nie dotyka ich, nie uwodzi w oczywisty sposób, a jednak jego kamera uruchamia intymność bardziej niebezpieczną niż romans. Ann, początkowo zaniepokojona, zaczyna widzieć w Grahamie kogoś, kto słucha inaczej niż ludzie wokół niej. Film Stevena Soderbergha jest kameralny, prawie chłodny, ale pod tą oszczędnością pracuje duże napięcie. Nie chodzi tu o skandal dla samego skandalu. Chodzi o to, jak ludzie używają słów, milczenia, seksu i nagrań, by ukryć albo odsłonić prawdę o sobie. Kaseta wideo staje się lustrem, przed którym trudniej kłamać niż przy rodzinnym stole.