Sędzia

Hank Palmer jest adwokatem, który nauczył się wygrywać tak dobrze, że prawda czasem wygląda przy nim jak tylko jeden z elementów strategii. Pracuje w Chicago, zna smak wielkich spraw i dawno temu odciął się od rodzinnego miasteczka w Indianie. Powrót następuje nie z sentymentu, lecz z powodu śmierci matki. Na miejscu czeka jednak więcej niż pogrzeb, niewygodne wspomnienia i chłód ojca. Joseph Palmer, szanowany lokalny sędzia, człowiek surowy, zasadniczy i przez lata odległy wobec syna, zostaje oskarżony o morderstwo. Hank, choć z ojcem łączy go raczej gniew niż czułość, podejmuje się obrony. Sprawa sądowa bardzo szybko przestaje być tylko pytaniem o dowody, nocny wypadek i pamięć starszego człowieka. Staje się rozliczeniem całej rodziny, dawnych krzywd, ambicji i milczenia, które przez lata udawało porządek. Film opowiada o prawie, ale najważniejsze procesy toczą się poza salą rozpraw: przy kuchennym stole, w szpitalnym pokoju, w spojrzeniach dwóch mężczyzn zbyt dumnych, by poprosić o wybaczenie. Hank musi zmierzyć się nie tylko z prokuratorem, lecz także z własną ucieczką z domu, w którym nigdy nie czuł się dość dobry. Ojciec z kolei odkrywa, że autorytet budowany całe życie nie chroni przed słabością, chorobą i winą. „Sędzia” jest więc dramatem o rodzinie, w której sprawiedliwość brzmi pięknie, dopóki nie dotyczy najbliższych.