Robin Hood: Książę złodziei

Robin z Locksley wraca do Anglii po latach niewoli i krucjat, ale kraj, który znajduje, nie przypomina domu czekającego cierpliwie na dziedzica. Rodzinny majątek został przejęty, ojciec nie żyje, a władzę w okolicy sprawuje bezwzględny szeryf z Nottingham, człowiek głodny wpływów, pieniędzy i kontroli. Robin nie wraca sam. Towarzyszy mu Azeem, Maur, któremu uratował życie i który z poczucia honoru idzie za nim do obcej, nieufnej ziemi. Droga prowadzi ich do lasu Sherwood, gdzie ukrywają się ludzie wypchnięci poza prawo przez podatki, przemoc i samowolę możnych. Robin początkowo jest arystokratą pozbawionym pozycji, ale wśród banitów zaczyna rozumieć, że jego prywatna krzywda jest częścią większej niesprawiedliwości. Z rzezimieszków, uciekinierów i głodnych wyrzutków powstaje wspólnota gotowa uderzyć w ludzi szeryfa. W tle jest też lady Marian, dawna bliskość, nieufność wobec legendy rodzącej się na jej oczach i pytanie, czy Robin walczy jeszcze o swój dom, czy już o coś szerszego. Film opowiada klasyczną historię przygodową z rozmachem, ale najciekawszy pozostaje moment przemiany. Robin Hood nie staje się symbolem dlatego, że dobrze strzela z łuku. Staje się nim wtedy, gdy rozumie, że prawo bez sprawiedliwości bywa tylko elegancką nazwą grabieży. Las Sherwood daje schronienie, ale także uczy, że bunt potrzebuje więcej niż gniewu. Potrzebuje ludzi, którzy uwierzą, że mogą przestać się bać.