Prawdziwy strach

Nour i Linn zbudowały popularny kanał o strasznych historiach, więc początkowo wszystko wygląda jak kolejny odcinek przygotowany pod widzów łaknących dreszczu. Kamera, komentarze, internetowa publiczność, wyjazd w teren i temat, który sam prosi się o ponure kadry: procesy o czary sprzed około 350 lat w okolicach Torsåker. Przyjaciółki jadą do Ångermanlandu, by połączyć lokalną historię, legendy i własny format opowieści o zjawiskach nadprzyrodzonych. Im dalej od bezpiecznego rytmu nagrywania, tym trudniej utrzymać wrażenie, że to tylko materiał do programu. Miejsce naznaczone dawną przemocą zaczyna odpowiadać na ich obecność ciszą, znakami i zdarzeniami, których nie da się łatwo wrzucić do montażu jako efekt nastroju. Found footage działa tu jak pułapka: obraz ma dokumentować wyprawę, a coraz bardziej przypomina zapis utraty kontroli. Internetowy spektakl, oparty na czatach, reakcjach i ciągłej potrzebie mocniejszego bodźca, spotyka się z czymś znacznie starszym niż algorytm. Nour i Linn przyjeżdżają po historię dla swoich odbiorców, ale szybko muszą sprawdzić, czy przeszłość, którą wywołały przed kamerą, rzeczywiście zamierza pozostać przeszłością. Im dłużej trwa nagranie, tym wyraźniej widać, że pogoń za autentycznym strachem może zmienić prowadzące program dziewczyny w bohaterki własnej, niechcianej legendy.