Piąty wymiar

Słoneczny rejs zaczyna się od niepokoju, którego Jess nie potrafi nazwać, jakby zanim jeszcze odbije od brzegu, znała już echo nadchodzącej tragedii. Wyrusza jachtem z grupą znajomych, ale spokój na wodzie szybko pęka pod naporem nagłej burzy. Uszkodzona łódź nie daje im ratunku na długo, dlatego pojawienie się wielkiego pasażerskiego statku wygląda jak szczęśliwy zbieg okoliczności. Aeolus jest jednak pusty tylko z pozoru. Korytarze, sale i pokłady zdają się czekać na ludzi, którzy już kiedyś po nich chodzili, a Jess coraz mocniej czuje, że widziała te miejsca wcześniej. Zatrzymane zegary, znajome ślady i narastające zagrożenie burzą prosty podział na ofiary oraz napastnika. Każda próba ucieczki prowadzi głębiej w labirynt zdarzeń, w którym czas nie zachowuje się posłusznie, a pamięć staje się zawodna. Najważniejsze nie jest tylko to, kto poluje na rozbitków, lecz dlaczego Jess wraca do tych samych gestów, decyzji i lęków, jakby morze nie chciało wypuścić jej z własnego kręgu. Im więcej tropów znajduje, tym mocniej ratunek przypomina kolejne wejście w tę samą pułapkę. Greg, Victor, Sally i Downey stają się częścią mechanizmu, którego reguły Jess próbuje zrozumieć, zanim przemoc znów zatoczy koło.