Osobliwy dom Pani Peregrine

Jake od dziecka słuchał opowieści swojego dziadka Abrahama o dziwnym domu na wyspie, gdzie mieszkają niezwykłe dzieci obdarzone osobliwymi mocami. Dorastając, coraz bardziej uważał te historie za bajki dla małego chłopca. Gdy dziadek ginie w tajemniczych okolicznościach, Jake w jego ostatnich słowach odnajduje wskazówkę i postanawia wyruszyć na walijską wyspę, gdzie dom miał się znajdować. Na miejscu odkrywa ruiny — budynek zniszczony podczas bombardowań II wojny światowej. Okazuje się jednak, że Pani Peregrine i jej podopieczni żyją w pętli czasowej, powtarzając wciąż ten sam dzień z 1943 roku, bezpieczni poza zasięgiem czasu i śmierci. Jake poznaje mieszkańców domu — dziewczynkę unoszącą się w powietrzu, chłopca z pszczołami w ciele i innych, każde z własną osobliwością. Sielanka szybko się kończy, gdy Jake odkrywa, że dom i jego mieszkańcy są celem dla złowrogich Pustych — potworów polujących na dzieci o wyjątkowych zdolnościach — i że ma do odegrania rolę, o której nie miał pojęcia.