Dumbo

Cyrk Maxa Mediciego nie jest już miejscem wielkiej świetności. Raczej trzyma się siłą przyzwyczajenia, wspomnień i ludzi, którzy próbują wierzyć, że publiczność jeszcze raz zachwyci się czymś prawdziwym. Do zespołu wraca Holt Farrier, były artysta i żołnierz, teraz okaleczony przez wojnę oraz własną stratę. Ma opiekować się nowo narodzonym słonikiem, którego ogromne uszy od razu stają się powodem drwin. Dumbo wygląda jak ktoś skazany na bycie atrakcją złośliwych spojrzeń, dopóki dzieci Holta, Milly i Joe, nie odkrywają, że to, co inni uznali za wadę, pozwala mu latać. I wtedy zaczyna się druga część baśni, ta mniej niewinna. Słonik staje się sensacją, cyrk odzyskuje publiczność, a V.A. Vandevere, właściciel wielkiego parku rozrywki, widzi w nim nie cud, lecz interes. Film opowiada o odmienności, rodzinie i marzeniu o locie, ale pod kolorową powierzchnią widać smutek stworzenia wyrwanego matce i wystawionego na pokaz. Dumbo nie potrzebuje, by świat go podziwiał. Potrzebuje kogoś, kto zrozumie, że cud też może być samotny.