Obywatel Strażnik

Sanders przyjeżdża do Chorwacji jako człowiek przekonany, że porządek społeczny przestał już działać. Dawny żołnierz, później zamożny właściciel nieruchomości, patrzy na przestępstwa, procesy i wyroki z narastającą wściekłością, aż w końcu uznaje, że sądy, policja i politycy potrafią jedynie osłaniać własną bezradność. Tam, gdzie inni widzą jeszcze instytucje, on dostrzega tylko fasadę, za którą sprawcy przemocy wracają na ulice szybciej, niż ofiary zdążą odzyskać głos. Z tej frustracji rodzi się prywatna wojna. Sanders sięga po broń, nagrywa swoje wystąpienia, wybiera kolejne cele i zamienia osobiste poczucie krzywdy w krwawą kampanię wymierzoną w ludzi, których sam uznaje za winnych. Internet błyskawicznie robi z niego symbol, jedni widzą w nim wybawcę, inni człowieka, który przekroczył granicę bez powrotu. Z każdym atakiem coraz mniej chodzi o pojedynczą zemstę, a coraz bardziej o publiczny spektakl gniewu. Miasto staje się sceną, na której prywatna sprawiedliwość odsłania własną cenę: strach, radykalizację i przemoc karmiącą następną przemoc. Kamera telefonu i komentarze obcych ludzi pracują tu jak paliwo. Każdy czyn natychmiast dostaje własną publiczność, własne hasła i własnych wyznawców, a Sanders coraz trudniej odróżnia realne zagrożenie od mitu, który sam zaczął produkować.