72 godziny

Przypadkowa wiadomość w grupowym czacie trafia do Joego, czterdziestoletniego specjalisty od reklamy przechodzącego zawodowy kryzys. Rozmowa dotyczy imprezy kawalerskiej w Miami organizowanej przez paczkę znacznie młodszych mężczyzn, którzy omyłkowo dodali do rozmowy obcy numer. Zamiast wyjaśnić nieporozumienie, Joe postanawia do nich dołączyć. Widzi w wyjeździe szansę, by udowodnić sobie i współpracownikom, że nadal rozumie nowe pokolenie, jego język oraz sposób spędzania czasu. Szybko przekonuje się jednak, że obserwowanie internetowych trendów nie przygotowało go na tempo weekendu pełnego spontanicznych decyzji. Kolejne atrakcje prowadzą grupę przez kluby, luksusowe apartamenty i sytuacje, których nie da się wpisać do bezpiecznego planu kampanii reklamowej. Joe próbuje zachować pozory kontroli, choć różnica wieku stale daje o sobie znać. Młodsi uczestnicy traktują go początkowo jak przypadkowego intruza, on zaś szuka sposobu, by stać się częścią ekipy bez udawania kogoś, kim nie jest. Każda próba zachowania profesjonalnego wizerunku zderza się z chaosem, który grupa uznaje za zwyczajny element udanego weekendu. Zawodowa kalkulacja miesza się z potrzebą wyrwania z rutyny, a krótki wyjazd zaczyna wpływać na jego wybory znacznie mocniej, niż zakładał. Ratowanie kariery wymaga w końcu czegoś więcej niż efektownego zdjęcia z udanej zabawy.