Nie patrz w dół

Becky od roku nie może się pozbierać po śmierci swojego chłopaka podczas wspinaczki — zginął na jej oczach i od tamtej pory sparaliżował ją lęk, który odbiera jej chęć do życia. Jej przyjaciółka Hunter, ekstremalna wspinaczyni i influencerka łaknąca adrenaliny, wpada na pomysł, który ma być dla Becky terapią szokową — wspólne wejście na szczyt porzuconego, dawnego masztu telewizyjnego o wysokości ponad sześciuset metrów, znajdującego się na odludnym pustkowiu. Becky zgadza się, wejście przebiega pomyślnie, ale podczas próby zejścia drabina odpada od konstrukcji i obie zostają uwięzione na wąskiej platformie na szczycie, bez możliwości zejścia, bez zasięgu i bez nikogo w pobliżu. Muszą przeżyć, korzystając z tego, co mają przy sobie, wiedząc, że pomoc może nie nadejść na czas. Film buduje klaustrofobiczne napięcie przez cały czas trwania i nie daje widzowi wytchnienia od chwili, gdy bohaterki zdają sobie sprawę z powagi swojej sytuacji.