Natura miłości

Sophia wykłada filozofię i od dziesięciu lat pozostaje w spokojnym związku z Xavierem. Oboje obracają się w środowisku akademickim, rozmawiają o sztuce, literaturze oraz naturze uczuć, lecz ich codzienność coraz bardziej przypomina wygodny układ niż namiętną relację. Kiedy para kupuje domek poza miastem, Sophia poznaje Sylvaina, fachowca prowadzącego remont. Mężczyzna pochodzi z innego środowiska, mówi bezpośrednio i nie podziela intelektualnych przyzwyczajeń kobiety. Wzajemne zainteresowanie szybko prowadzi do romansu, który burzy dotychczasowe życie bohaterki. Sophia opuszcza bezpieczny świat wspólnych znajomych i próbuje zbudować relację opartą na silnym pożądaniu. Z czasem różnice, które początkowo ją fascynowały, zaczynają wpływać na zwykłe rozmowy, spotkania rodzinne i plany na przyszłość. Sylvain również musi odnaleźć się w otoczeniu, gdzie jego sposób bycia jest stale oceniany. Kobieta porównuje własne doświadczenia z teoriami omawianymi podczas zajęć, lecz żadne filozoficzne pojęcie nie daje prostej odpowiedzi. Nowe uczucie zmusza ją do sprawdzenia, czy namiętność wystarczy, by połączyć ludzi o odmiennych wartościach, języku i wyobrażeniu wspólnego życia. Ich znajomi i rodziny reagują na związek z mieszaniną ciekawości, pobłażania oraz niechęci, co dodatkowo wystawia parę na próbę. Sophia odkrywa, że wybór między stabilnością a namiętnością nie kończy się w chwili odejścia od poprzedniego partnera.