Wiadomości dla Isabelle

Jill nauczyła się rozmawiać z nieobecną siostrą tak, jakby wystarczyło poczekać na sygnał poczty głosowej. Po śmierci Isabelle zostawia jej kolejne nagrania: trochę chaotyczne, czasem zabawne, często zbyt szczere, bo przecież adresatka i tak nie odbierze telefonu. W San Francisco życie płynie dalej, szef kuchni Bastien doprowadza ją do granic cierpliwości, codzienność podsuwa drobne katastrofy, a żałoba domaga się własnego rytuału. Problem w tym, że dawny numer Isabelle trafia do kogoś innego. Wes, agent nieruchomości z Austin, zaczyna odbierać wiadomości przeznaczone dla zmarłej dziewczyny i poznaje Jill najpierw przez głos, pauzy, potknięcia i wyznania, których nikt nie planował wypowiadać do obcego człowieka. W tej pomyłce nie ma wielkiej intrygi, jest raczej nieporęczna bliskość: ktoś słyszy cudzy ból, zanim zdąży poznać twarz jego właścicielki. San Francisco, z restauracjami, zatoką i miejscami, do których Jill wraca niemal odruchowo, staje się mapą żałoby oraz nowego początku. Historia prowadzi przez niepewne spotkania, romantyczny rytm miasta i pytanie, czy uczucie zbudowane na sekrecie potrafi unieść prawdę, gdy wreszcie trzeba ją wypowiedzieć. Ważne są tu nie tylko kolejne nieporozumienia, lecz także sam sposób mówienia do kogoś, kto miał być bezpiecznym adresem dla wszystkich niewypowiedzianych spraw.