Malta

Mariana ma plan prosty tylko na papierze: pracować jak najwięcej, odkładać pieniądze, uczyć się języków i wreszcie wyjechać z Bogoty na Maltę, gdzie życie powinno zacząć się od nowa. Codzienność nie układa się jednak w czysty harmonogram. Call center zabiera godziny i energię, dom rodzinny przypomina o obowiązkach, matka wciąż wywołuje napięcie, a zaginiony brat zostawia po sobie niepokój, którego nikt nie potrafi spokojnie nazwać. Mariana chodzi na lekcje angielskiego i niemieckiego, spotyka mężczyzn bez obietnic na przyszłość i powtarza sobie, że przywiązanie tylko przeszkadza w podróży. Malta jest dla niej bardziej wyobrażeniem niż adresem: miejscem, do którego można przesunąć wszystkie niespełnienia. W tle zwyczajnych dni pojawiają się drobne decyzje, przez które widać zmęczenie, upór i głód innego życia. Gdy w jej życiu pojawia się relacja wymykająca się ustalonym regułom, plan ucieczki zaczyna tracić wygodną jednoznaczność. Zamiast prostego ruchu z jednego kraju do drugiego zostaje droga przez rodzinę, ciało, pragnienia i pytanie, czy naprawdę da się odjechać od samej siebie. Ten plan podróży układa się więc z bardzo przyziemnych elementów: grafiku pracy, lekcji, rodzinnych pretensji, przypadkowych spotkań i marzenia, które ma udawać ratunek.