Królowa potępionych

Lestat budzi się po latach i postanawia zrobić coś, czego rozsądny wampir robić nie powinien: wyjść z cienia prosto na scenę. Zamiast ukrywać własną naturę, zostaje gwiazdą rocka i śpiewa o rzeczach, które dla innych przedstawicieli jego gatunku powinny pozostać tajemnicą. To gest próżności, buntu, może zmęczenia wiecznym udawaniem, a może wszystkiego naraz. Muzyka Lestata przyciąga fanów, wrogów i Jesse, młodą kobietę zafascynowaną mrocznym światem, którego nie rozumie jeszcze w pełni. Budzi też Akashę, królową wampirów, istotę starą, potężną i przekonaną, że Lestat może zostać kimś więcej niż tylko scenicznym skandalistą. Gdy Akasha wychodzi z uśpienia, noc przestaje należeć do samotnych drapieżników i zaczyna pachnieć wojną o władzę nad całym wampirzym światem. Film opowiada o pragnieniu nieśmiertelności, sławy i miłości, ale najbardziej interesujące jest w nim to, że Lestat chce być widziany. Wampir, który przez wieki powinien kryć się w ciemności, wybiera reflektory. I dopiero wtedy przekonuje się, że są światła, które potrafią spalić inaczej niż słońce.