Frankenstein

Wyprawa płynąca przez skute lodem morze odnajduje ciężko rannego Victora, obsesyjnego naukowca, ściganego przez niezwykle silną istotę. Naukowiec opowiada kapitanowi, jak ambicja doprowadziła go do eksperymentu mającego pokonać śmierć. Po traumatycznym dzieciństwie i latach badań zdobył wsparcie zamożnego Heinricha Harlandera, dzięki czemu mógł zbudować ciało z fragmentów zmarłych ludzi. Udało mu się tchnąć w nie życie, lecz zachwyt stworzeniem szybko ustąpił rozczarowaniu. Victor oczekiwał posłusznego dowodu własnego geniuszu, tymczasem obudziła się istota potrzebująca nauki, opieki i akceptacji. Odrzucony podopieczny ucieka i samodzielnie poznaje świat, doświadczając zarówno życzliwości, jak i brutalności. Szczególna więź łączy go z Elizabeth, która jako jedna z nielicznych nie widzi w nim wyłącznie potwora. Naukowiec próbuje ukryć konsekwencje eksperymentu przed rodziną, lecz jego milczenie prowadzi do kolejnych tragedii. Stworzenie wraca do twórcy z żądaniem uznania i odpowiedzialności za życie, którego samo nie wybrało. Ich konflikt przenosi się przez europejskie posiadłości aż na północne pustkowia. Victor coraz później rozumie, że największym błędem nie było dokonanie odkrycia, lecz potraktowanie czującej istoty jak nieudanego przedmiotu. Opowieść poznajemy także z perspektywy stworzonej istoty, która inaczej pamięta pierwsze chwile życia i późniejszą ucieczkę. Dwie wersje tych samych wydarzeń ujawniają, jak łatwo twórca usprawiedliwia okrucieństwo własnym rozczarowaniem.