Leviticus

Naim próbuje odnaleźć się w niewielkim australijskim mieście, gdzie życie nastolatków pozostaje pod uważną obserwacją rodzin, szkoły i konserwatywnej wspólnoty religijnej. Znajomość z Ryanem szybko przeradza się w uczucie, które obaj ukrywają przed otoczeniem. Krótkie spotkania z dala od ludzi dają im poczucie swobody, lecz ujawnienie relacji prowadzi do przymusowego rytuału mającego rzekomo uwolnić chłopców od zakazanych pragnień. Ceremonia nie usuwa uczuć. Zamiast tego sprowadza istotę potrafiącą przyjmować wygląd osoby, której ofiara pożąda najbardziej. Dla Naima i Ryana oznacza to przeciwnika noszącego twarz człowieka, któremu chcieliby zaufać. Potwór pojawia się, gdy zostają sami, pozostaje niewidoczny dla innych i nie przestaje ich ścigać. Każde spotkanie zmusza chłopców do upewniania się, czy stoją naprzeciw siebie, czy stworzenia wykorzystującego ich bliskość jako broń. Rodzice oraz duchowni nie rozumieją natury zagrożenia, a część z nich nadal uważa strach i przemoc za uzasadnioną drogę do zmiany młodych ludzi. Naim i Ryan próbują odnaleźć osobę odpowiedzialną za rytuał oraz sposób na przerwanie klątwy. Ich walka wymaga zachowania wzajemnego zaufania w świecie, który wcześniej nauczył ich ukrywać zarówno uczucia, jak i własną tożsamość. Każda chwila samotności może stać się śmiertelną pułapką, dlatego bliskość, której otoczenie im zabrania, okazuje się jednocześnie najważniejszą formą obrony.