Kiedy nikt nie patrzy

Pippa i Thomas wprowadzają się do nowoczesnego mieszkania w Montrealu. Z okien sypialni widzą wnętrze apartamentu po przeciwnej stronie ulicy, gdzie mieszka atrakcyjna para. Początkowa ciekawość szybko zmienia się w regularne obserwowanie obcych ludzi. Pippa zauważa, że fotograf Seb zdradza partnerkę Julię z modelkami przychodzącymi do jego studia. Thomas traktuje podglądanie jak ryzykowną rozrywkę, lecz jego dziewczyna coraz mocniej angażuje się w cudze życie. Korzystając z informacji zdobytych przez okno, Pippa nawiązuje kontakt z Julią i zaczyna przekraczać granicę między widzem a uczestnikiem. Chce ostrzec kobietę, choć sama ukrywa sposób, w jaki poznała jej sekret. Kolejne decyzje prowadzą do tragedii, która niszczy również relację Pippy i Thomasa. Obserwowane mieszkanie przestaje być bezpiecznym widowiskiem, a bohaterka zaczyna podejrzewać, że nie wszystkie wydarzenia wyglądały tak, jak je odczytała. W świecie aparatów, powiększeń i zasłoniętych okien łatwo pomylić fragment obrazu z całą prawdą. Pippa próbuje ustalić, czy była przypadkowym świadkiem, czy elementem planu przygotowanego dla kogoś, kto nie potrafił przestać patrzeć. Jej potrzeba poznania szczegółów wystawia na próbę prywatność, zaufanie i przekonanie, że obserwator pozostaje niewidoczny dla obserwowanych. Kolejne decyzje wynikają z wcześniejszych zdarzeń, dlatego bohaterowie nie mogą wrócić do sytuacji sprzed rozpoczęcia konfliktu.