Gęsia skórka

Zach przeprowadza się z mamą do małego miasteczka, co samo w sobie dla nastolatka bywa już wystarczającą katastrofą. Nowy dom, nowa szkoła, obce twarze i ta nieprzyjemna świadomość, że trzeba zaczynać od początku, gdy człowiek wcale o to nie prosił. W sąsiedztwie mieszka jednak Hannah, dziewczyna intrygująca i pilnie strzeżona przez surowego ojca. Szybko okazuje się, że tym ojcem jest R.L. Stine, autor „Gęsiej skórki”, a jego książki nie są zwykłymi książkami. To raczej więzienia dla potworów, które po otwarciu rękopisów wydostają się do prawdziwego świata. Slappy, wilkołak, gnomy ogrodowe i cała reszta koszmarów z dziecięcej wyobraźni ruszają na miasteczko, jakby ktoś potraktował bibliotekę horroru jako instrukcję obsługi katastrofy. Zach, Hannah, Champ i Stine muszą zatrzymać chaos, zanim fikcja całkiem pożre rzeczywistość. Film opowiada o potworach, ale najprzyjemniejsze jest w nim dziecięce przekonanie, że opowieści naprawdę mają moc. Książka może straszyć, bawić, wciągać — a czasem, niestety, dosłownie wypuścić coś spod łóżka.