Gęsia skórka 2

Sonny i Sam znajdują stary manuskrypt w opuszczonym domu i, jak przystało na młodych ludzi w historii grozy dla całej rodziny, nie zostawiają go w spokoju, choć rozsądek właśnie tego by sobie życzył. Z książki wydostaje się Slappy, gadająca kukła o bardzo złych zamiarach i tym szczególnym rodzaju uśmiechu, po którym od razu wiadomo, że kłopoty będą większe niż zwykłe sprzątanie po Halloween. Początkowo wszystko może jeszcze wyglądać jak niewinna zabawa: dekoracje, przebrania, dynie, sztuczne pająki i cała ta sezonowa groza na sprzedaż. Tyle że Slappy potrafi ożywić potwory, a Halloween w miasteczku Wardenclyffe zmienia się w prawdziwy najazd stworów z wyobraźni R.L. Stine’a. Sonny, Sam i Sarah muszą zatrzymać chaos, zanim sztuczne strachy na dobre wymkną się spod kontroli. Film opowiada o potworach, ale też o dziecięcej ciekawości, która otwiera drzwi szybciej, niż dorosły zdąży powiedzieć: nie dotykaj. Jest tu groza lekka, przygodowa, trochę jarmarczna, ale skuteczna, bo każdy chyba zna ten moment, gdy zabawka albo ozdoba nagle wydaje się zbyt żywa.