Baby Boy

Jody ma dwadzieścia lat z kawałkiem, dwoje dzieci, dwie skomplikowane relacje i zaskakująco mało gotowości, by naprawdę wejść w dorosłość. Nadal mieszka z matką w południowym Los Angeles, dryfując między obowiązkami, zazdrością, dumą i chłopięcym przekonaniem, że życie powinno jakoś samo ułożyć się po jego stronie. Yvette, matka jednego z jego dzieci, oczekuje od niego stałości, której Jody ciągle nie potrafi dać. Peanut, druga kobieta w jego życiu, przypomina, że każda decyzja bohatera zostawia ślady nie tylko w nim samym. Dom rodzinny przestaje być bezpiecznym schronieniem, gdy matka Jody’ego wiąże się z Melvinem, mężczyzną twardym, po więzieniu i niechętnym do niańczenia dorosłego chłopaka. Codzienność bohatera rozpięta jest między ulicą, sypialnią, rodzicielstwem i lękiem przed odpowiedzialnością. W tej historii dojrzewanie nie przychodzi jako nagłe olśnienie. Raczej boli, zawstydza i zmusza do zobaczenia, że miłość bez odpowiedzialności bardzo szybko staje się kolejną formą egoizmu. Los Angeles nie jest tu pocztówką z miasta sukcesu, lecz przestrzenią, w której męskość bywa mylona z pozą, gniewem i kontrolą. Jody musi skonfrontować się z faktem, że bycie ojcem nie zaczyna się od deklaracji, tylko od obecności.