6 Underground

Największą zaletą bycia oficjalnie martwym, przynajmniej według tajemniczego miliardera ukrywającego się pod numerem Jeden, jest wolność od biurokracji, przeszłości i cudzych rozkazów. Właśnie dlatego pozoruje własną śmierć, a potem zbiera grupę ludzi gotowych zniknąć z systemu równie skutecznie jak on. Szpieg, płatny zabójca, lekarka, mistrz parkouru, kierowca i były snajper mają różne umiejętności, ale jeden wspólny warunek wejścia do drużyny: dawne życie trzeba zostawić za sobą. Ich celem staje się obalenie brutalnego dyktatora Turgistanu, Rovacha Alimova, oraz wyniesienie do władzy jego uwięzionego brata Murata. Misja prowadzi przez Florencję, Las Vegas, Hongkong i miejsca, w których plan bardzo szybko zaczyna przypominać kontrolowaną katastrofę. Pościgi, włamania i akcje ratunkowe układają się tu w działanie ludzi, którzy nie istnieją w oficjalnych rejestrach, więc mogą pozwolić sobie na metody niedostępne zwykłym służbom. Każdy numer w zespole ukrywa dawną historię, ale nowa tożsamość wymaga przede wszystkim przyjęcia ryzyka, że zniknięcie może stać się nieodwracalne. Widowiskowa historia Michaela Baya opiera się na prostym paradoksie: bohaterowie chcą naprawiać świat, ale mogą to robić tylko jako duchy, bez nazwisk, bez pomników i bez gwarancji, że ktokolwiek pozna ich udział. W tej drużynie lojalność rodzi się dopiero wtedy, gdy zasada „misja przede wszystkim” zderza się z potrzebą ratowania swoich.