101 dalmatyńczyków

Pongo mieszka w Londynie z Rogerem Perrym i najwyraźniej uznaje, że jego pan potrzebuje pomocy w sprawach sercowych. Samotny projektant gier komputerowych raczej nie wygląda na człowieka, który szybko ruszy ku miłości z własnej inicjatywy, więc dalmatyńczyk bierze sprawy w łapy. Dzięki niemu Roger poznaje Anitę Campbell-Green, właścicielkę uroczej dalmatynki, a spotkanie ludzi i psów prowadzi do dwóch związków naraz. Wkrótce na świecie pojawiają się szczenięta, i właśnie wtedy rodzinne szczęście trafia na kogoś, kto szczęście rozumie w sposób bardzo osobliwy. Cruella de Mon, dawna znajoma Anity i kobieta o modowych ambicjach groźniejszych niż niejeden horror, marzy o futrze z dalmatyńczyków. Gdy nie dostaje tego, czego chce, uruchamia plan porwania szczeniąt. Film opowiada o psiej rodzinie, ale jego urok bierze się także z prostej, baśniowej wyrazistości konfliktu. Po jednej stronie dom, miłość, Pongo i jego stado. Po drugiej Cruella, czyli chciwość ubrana w futro, papierosowy dym i przekonanie, że wszystko, co żywe, można przerobić na luksusowy dodatek.