Więzień labiryntu

Ciemna winda sunie w górę, a chłopak w środku nie ma przy sobie nic poza strachem i pustką w pamięci. Thomas trafia na Polanę, odcięty od przeszłości tak samo jak inni nastolatkowie, którzy przybywali tu przed nim pojedynczo, miesiąc po miesiącu. Wokół ich osady rozciąga się ogromny Labirynt, codziennie zmieniający układ i nocą zamykający w sobie śmiertelne zagrożenie. Streferzy stworzyli własne reguły, podział obowiązków i kruchy porządek, bo tylko tak można przetrwać w miejscu pozbawionym odpowiedzi. Thomas od początku nie umie jednak pogodzić się z zasadą, że pewnych granic się nie przekracza. Chce wiedzieć, kto ich tu zamknął, dlaczego pamięć została wymazana i co naprawdę czeka za murami. Pojawienie się Teresy, pierwszej dziewczyny na Polanie, burzy rytm znany chłopakom i przynosi sygnał, że eksperyment wchodzi w nową fazę. Alby, Newt, Minho i Gally reprezentują różne sposoby radzenia sobie z lękiem: od odpowiedzialności po nieufność wobec każdej zmiany. Labirynt przestaje być tylko więzieniem z kamienia. Staje się próbą odwagi, lojalności i gotowości do zakwestionowania świata, który dla wielu był jedynym znanym domem. Każdy poranny bieg Runnerów poza bramy przypomina, że odpowiedź istnieje, lecz może wymagać ceny, której nikt z Polany nie potrafi jeszcze nazwać.