Snowpiercer: Arka przyszłości

Ziemia zamarzła po nieudanej próbie zatrzymania globalnego ocieplenia, a resztka ludzkości krąży po świecie w pociągu, który nigdy nie powinien się zatrzymać. Snowpiercer jest schronieniem, maszyną i więzieniem jednocześnie. W przednich wagonach trwają wygoda, porządek oraz rytuały ludzi przekonanych o własnym prawie do lepszego życia. Na końcu składu tłoczą się ci, którym zostawiono brud, głód i posłuszeństwo. Curtis należy do tego ostatniego świata. Wraz z innymi pasażerami przygotowuje bunt, który ma prowadzić wagon po wagonie, przez kolejne warstwy systemu zbudowanego przez Wilforda. Pomagają mu między innymi Gilliam, Edgar oraz Namgoong Minsoo, człowiek znający zabezpieczenia pociągu. Droga ku lokomotywie przypomina wyprawę przez miniaturowe państwo, w którym każde drzwi odsłaniają inną formę przemocy, luksusu albo złudzenia. Im bliżej przodu, tym wyraźniej widać, że rewolucja nie polega wyłącznie na przejściu z końca składu do kabiny maszynisty. Pytanie brzmi, czy świat zbudowany na torach da się naprawić, czy jedynie rozbić razem z zasadami, które utrzymywały go przy życiu. W ciasnym korytarzu wagonów bunt jest ruchem do przodu, ale także bolesnym odkrywaniem ceny porządku, który przetrwał koniec świata. Bez miejsca na litość. I bez powrotu do dawnego ładu.