Jej piekło

Tokio przyszłości gubi kontury, gdy nad miastem osiada dziwna mgła. Nie jest to zwykłe załamanie pogody, raczej zapowiedź czegoś, co wymyka się rozsądkowi, mapom i policyjnym komunikatom. W takim pejzażu młoda kobieta rusza na poszukiwanie ojca, a jej droga przecina się z losem amerykańskiego żołnierza próbującego wyrwać córkę z piekła. Nicolas Winding Refn wraca do pełnego metrażu historią zanurzoną w nocnym blasku, niepokoju i przemocy, ale sam punkt wyjścia pozostaje prosty: ktoś zaginął, ktoś czeka na ratunek, coś w mieście poluje. „Jej piekło” łączy thriller z horrorem, a przestrzeń metropolii traktuje jak labirynt, w którym neon może świecić równie złowrogo jak ogień. Sophie Thatcher, Charles Melton, Havana Rose Liu i Hidetoshi Nishijima tworzą obsadę świata rozdartego między angielskim i japońskim rytmem. Nie chodzi tu o zwykłą wyprawę przez miasto. Mgła otwiera przejście do prywatnego koszmaru, z którego każdy bohater chce wynieść kogoś bliskiego. Im dalej w tę drogę, tym mniej pewne staje się, czy piekło jest miejscem, wspomnieniem, czy siłą, która nauczyła się chodzić ulicami. Refn pozwala, by tajemnica rosła z obrazu i rytmu, nie z prostych wyjaśnień; bohaterowie idą naprzód, choć mapa dawno przestała obowiązywać.