Bo się boi

Beau jest mężczyzną pełnym lęku — lęku przed światem, przed ludźmi, przed własnym ciałem i przed matką, którą od lat nie widział. Gdy dowiaduje się, że ona zginęła w wypadku, wyrusza w podróż przez miasto i krajobraz, który zdaje się być jednocześnie znajomy i obcy, realistyczny i koszmarny. Każdy kolejny etap tej drogi przynosi nowe, niepokojące zdarzenia — spotkania z obcymi ludźmi, sytuacje wymykające się logice i obrazy, które mogą być wspomnieniami, wyobraźnią albo czymś pomiędzy. Beau nie jest w stanie odróżnić tego, co naprawdę się dzieje, od tego, co dzieje się tylko w jego głowie. Im bliżej celu, tym świat staje się bardziej nieprzenikniony, a relacja z matką nabiera coraz ciemniejszych odcieni. Film Ariego Astera to surrealistyczna, trwająca niemal trzy godziny podróż przez wnętrze człowieka sparaliżowanego przez lęki, w której każda scena może być metaforą, a żadna interpretacja nie jest jedyną możliwą. To kino wymagające i niepokojące, skrojone wyraźnie dla widza gotowego zanurzyć się w coś niejednoznacznego.