Baby Driver

Baby nie jeździ tak, jak inni kierowcy od brudnej roboty. Dla niego ucieczka po napadzie ma rytm piosenki, skręt wypada w odpowiednim takcie, a ulica staje się trasą rozpisaną pod muzykę płynącą ze słuchawek. Młody kierowca pracuje dla przestępczego bossa Doca, spłacając dług i wożąc ekipy, które po skoku potrzebują kogoś szybkiego, spokojnego i niemal bezbłędnego za kierownicą. Chciałby jednak wyrwać się z tego układu, zwłaszcza gdy poznaje Deborę i zaczyna wyobrażać sobie życie pozbawione pościgów, broni oraz cudzych rozkazów. Przeszłość nie puszcza go łatwo. Kolejne zadanie wciąga Baby’ego w napad, który od początku pachnie katastrofą, a ludzie wokół niego coraz mniej przypominają partnerów, a coraz bardziej tykające bomby. W jego świecie romantyczne marzenie o odjechaniu przed siebie ściera się z bardzo konkretną przemocą, rachunkami do spłacenia i lojalnością wymuszaną strachem. Kryminalna historia Edgara Wrighta opiera się na napięciu między precyzją a chaosem: bohater marzy o normalności, ale jego największy talent należy do świata, z którego najtrudniej odjechać bez pościgu. Muzyka nie jest dla niego ozdobą, lecz sposobem trzymania świata w ryzach, dopóki rytm nie zaczyna rozmijać się z realnym zagrożeniem.